1.	Wierzymy, że Biblia jest słowem Boga skierowanym do ludzi, spisanym na przestrzeni dziejów przez wielu autorów pod natchnieniem Ducha Świętego. Jako taka, stanowi ostateczny autorytet w każdym aspekcie życia; nie może więc być podważana przez wierzącego, tak w całości, jak też w żadnej jej części.
2.	Biblia naucza nas wszystkiego, co potrzebujemy wiedzieć o Bogu i o człowieku (w aspekcie zbawienia), aby pomóc nam nawiązać właściwą relację z Bogiem.
3.	Słowo Boże mówi nam, że Bóg jest naszym Ojcem, który stworzył nas na swoje doskonałe podobieństwo; który kocha nas i pragnie społeczności z nami.
4.	Biblia mówi też o tym, że człowiek rodzi się i żyje w grzechu (którego źródłem jest Szatan) i aby móc rozpocząć Nowe Życie potrzebuje Boga, gdyż sam, o własnych siłach, nie potrafi.
5.	Słowo Boże mówi, iż zapłatą za grzech jest śmierć. Potrzebujemy więc Bożego przebaczenia, odkupienia z niewoli grzechu i pojednania ze świętym Bogiem.
6.	Dlatego Bóg posłał na świat swego Syna, aby umierając na krzyżu zapłacił On okup za nasze grzechy. Jezus Chrystus, ucieleśniony Bóg, który żył na ziemi doskonałym (bezgrzesznym) życiem, poniósł karę za grzech całej ludzkości, jednając nas ze świętym Bogiem.
7.	Każdy człowiek może teraz powrócić do pełnej miłości, osobistej relacji z Bogiem. Jedyne, co człowiek potrzebuje uczynić, to przyjąć ten dar zbawienia przez śmierć Syna Bożego.
8.	Przyjęcie tego daru powinno łączyć się z uznaniem się za grzesznika (grzech życia bez Boga), skruchą (żalem za grzechy, których się dopuszczaliśmy) oraz uwierzeniem, że ofiara śmierci Jezusa jest jedyną (i dostateczną) drogą uczynioną przez Boga dla człowieka.
9.	Kiedy zapraszamy Boga, aby zajął należne Mu miejsce w naszym życiu - zamieszkuje On w osobie Ducha Świętego w nas, stając się gwarantem Nowego Życia. Duch Święty wyposaża nas w Bożą moc potrzebną do życia w zwycięstwie nad grzechem, to znaczy w wolności od konieczności grzeszenia (jeżeli tylko żyjemy w Jego pełni).
Wierzymy również, że każdy, kto podjął decyzję rozpoczęcia Nowego Życia z Jezusem powinien przyjąć chrzest na znak świadomego chrześcijaństwa.
Powinien również przyłączyć się do społeczności ludzi zbawionych, nowonarodzonych przez Ducha Świętego, aby mógł wzrastać duchowo przez trwanie w społeczności z innymi odrodzonymi chrześcijanami. Społeczność ta wyraża się we wspólnym chwaleniu Boga w śpiewie, modlitwie i świadectwach, nauczaniu, braniu udziału w pamiątce Wieczerzy Pańskiej, oddawaniu dziesięciny. Ewangelizacja jest podstawowym zadaniem społeczności (Zboru).
Powinien też pielęgnować swój wzrost duchowy przez praktykę codziennej osobistej społeczności z Bogiem (czytanie Słowa Bożego i modlitwę). Bóg i Jego sprawy powinny być priorytetem w życiu osoby odrodzonej. Naturalnym odruchem winno być dzielenie się swoją wiarą z innymi (indywidualna ewangelizacja).